تعریف نقدینگی چیست؟


در بانکداری ذخیره جزئی، بانک‌های تجاری بخشی از کل مبلغ موجود را نزد بانک مرکزی به عنوان ذخیره نگهداری می‌کنند.

نگاهی به نقدینگی: اصطلاحات اساسی، انواع و محاسبات

سرمایه گذاران نقدینگی را به عنوان یک عامل اصلی که نشان می دهد خرید/فروش دارایی های خاصی است یا خیر، درک می کنند. بیایید به این مفهوم بپردازیم تا اهمیت آن را بهتر درک کنیم.

منظور از نقدینگی چیست؟

به زبان ساده، نقدینگی نشان می دهد که آیا خرید و فروش یک دارایی بر اساس قیمت بازار آن امکان پذیر است یا خیر. پول نقد نقدینگی مطلق دارد و به عنوان معیاری برای سایر ابزارهای مالی عمل می کند - دارندگان ارزهای فیات می توانند آنها را با ارزهای دیگر یا برای کالاها/خدمات مبادله کنند.

در سلسله مراتب نقدینگی، دارایی ها ممکن است به طور کلی یا درون یک طبقه نقدینگی متفاوتی داشته باشند. برای مثال، در مقایسه دو طبقه، سهام نقدشوندگی بیشتری نسبت به املاک دارند. در همین حال، یک ویلای باشکوه متعلق به دونالد ترامپ نقدشوندگی بیشتری نسبت به سهام شرکتی دارد که روزهای سختی را سپری می کند.

مفهوم نقدینگی به دو زیرمجموعه کلیدی تقسیم می شود: نقدینگی بازار و حسابداری. این زیرمجموعه ها به چه معناست؟

نقدینگی بازار (ML)

نقدینگی بازار به میزان تقاضای یک بازار خاص در بین خریداران و فروشندگان اشاره دارد. بیایید شرایطی را تصور کنیم که صاحب یک شاهکار هنری بخواهد آن را با یک ماشین معاوضه کند. چنین «معاملاتی» ممکن است، اما معمول نیست. به همین دلیل است که بازار نقدینگی ندارد. برعکس، سرمایه گذاران به خرید و فروش سهام، املاک و مستغلات، ارزهای دیجیتال علاقه مند هستند و این بازارها به اندازه کافی نقد شونده هستند.

ML به طور مستقیم به گسترش بستگی دارد. هرچه اسپردها کمتر باشد، بازار نقدینگی بیشتری دارد. به عنوان مثال، یک سرمایه‌گذار می‌خواهد بیت‌کوین را به قیمت 60000 دلار بخرد، و دارنده رمزارز آماده است 1 بیت کوین را به این قیمت بفروشد. به همین دلیل است که یک اسپرد، تفاوت بین درخواست‌های پیشنهادی و درخواستی) 0 است که باعث می‌شود بازار به شدت نقد شونده باشد.

در حالی که صحبت از سایر دارایی ها مانند کالاها، مشتقات، سهام و غیره می شود، نقدینگی بازار تحت تأثیر عوامل بسیاری قرار می گیرد: اندازه بازار، حجم معاملات، تعداد پلت فرم های موجود برای خرید و فروش دارایی ها و غیره.

نقدینگی حسابداری (AL)

نقدینگی حسابداری اصطلاحی است که به شرکت ها و امکان پرداخت بدهی های جاری آن ها اشاره دارد.

از نقطه نظر سرمایه گذاری، AL دارایی های نقدی و بدهی ها و تعهدات جاری شرکت را در نظر می گیرد که ظرف 12 ماه سررسید می شوند. نقدینگی حسابداری معمولاً با فرمول های مختلفی از جمله نسبت جاری، نسبت سریع، نسبت تست اسید و نسبت نقدی اندازه گیری می شود. معنی این فرمول ها چیست؟

نسبت جاری ساده‌ترین راه برای ارزیابی وضعیت مالی یک شرکت است، زیرا فرمول دارایی‌های نقد جاری را بر بدهی‌ها و تعهدات تقسیم می‌کند.

نسبت سریع وجه نقد، معادل‌های نقدی، سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت و حساب‌های دریافتنی شرکت را برای درک وضعیت مالی از طرف دیگر در نظر می‌گیرد. نسبت تست اسید موجودی ها و هزینه های پیش پرداخت شده را از دارایی های جاری کم می کند.

در مورد شاخص نسبت نقدی، فرمول فقط وجوه نقد + معادل وجه نقد را بر بدهی ها و تعهدات شرکت تقسیم می کند.

فرمول‌های ارائه‌شده در اینجا به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد تا AL یک شرکت را برای ارزیابی منصفانه، با در نظر گرفتن ارتباط متقابل بین دارایی‌ها و بدهی‌ها، درک کنند.

نمونه هایی از نقدینگی بازار

در حالی که صحبت از سرمایه گذاری می شود، دارایی ها در یک دسته خاص به یک اندازه نقد نیستند. به عنوان مثال، یک سهم نقدشوندگی بیشتری نسبت به سایر نمایندگان این طبقه دارد. در بازارهای دیگر نیز همین وضعیت وجود دارد. بیایید به نقدینگی کلاس‌های مختلف بپردازیم تا نحوه محاسبه نقدینگی برای FX، سهام، ارزهای دیجیتال، ETF و سایر ابزارهای مالی را درک کنیم.

نقدینگی فارکس

نقدینگی توسط بازارسازان (بانک های بزرگ، صندوق های تامینی، صندوق های سرمایه گذاری و غیره) تامین می شود، اما شرکت های کارگزاری فارکس نمی توانند مستقیماً با آنih کار کنند. با این وجود ارائه دهندگان نقدینگی آشکار می شوند. LPها شرکت‌هایی هستند که کارگزاران را به استخرهای نقدینگی متصل می‌کنند و این امکان را برای شرکت‌های کارگزاری فراهم می‌کنند تا سفارش‌های پیشنهادی و درخواستی مشتریان را به‌طور فوری انجام دهند.

نقدینگی کریپتو

ارزهای دیجیتال به طور مداوم رکوردهای جدیدی را ثبت می کنند و ارزش بازار کریپتو از سطح 2.5 میلیارد دلار عبور کرده است. بیش از 300 میلیون نفر در سراسر جهان دارایی های دیجیتال دارند و با افزایش دسترسی به ارزهای دیجیتال، مخاطبان در حال افزایش هستند. در حین ورود به بازار کریپتو، نقدینگی در چندین وجه تجسم می یابد:

نقدینگی دارایی. برخی از ارزهای دیجیتال نقدشوندگی بیشتری نسبت به سایر دارایی های دیجیتال دارند. نقدینگی دارایی را با کمک قیمت یک ارز دیجیتال و حجم ۲۴ ساعته آن محاسبه کنید. به عنوان مثال، نقدینگی Cardano (1056751501 ADA در هر 24 ساعت) بالاتر از نقدینگی بیت کوین (464309 BTC) است.

نقدینگی اکسچنج. هنگامی که یک پلت فرم معاملاتی جدید به بازار می آید، معامله گران بر حجم معاملات 24 ساعته آن تمرکز می کنند. هر چه حجم ها بیشتر باشد - بهتر است. این برای پلتفرم های تازه وارد به یک مشکل تبدیل می شود. تجمیع‌کننده‌های نقدینگی به صاحبان مشاغل مبتدی کمک می‌کنند مبادلات خود را به استخرهای نقدینگی که در آن سایر مبادلات رمزنگاری انجام می‌شود، متصل کنند. به این ترتیب، حجم معاملات چندین پلتفرم با هم جمع شده و برای هر صرافی ارز دیجیتال نمایش داده می شود.

نقدینگی سهام

بازار سهام شباهت های زیادی با نقدینگی دارایی های دیجیتال دارد، زیرا یکی از سهام ها نقدشوندگی بیشتری نسبت به دیگری دارند. عوامل مختلفی بر نقدینگی آنها تأثیر می گذارد، از جمله علاقه سرمایه گذاران، شهرت و اهداف شرکت و غیره.

به عنوان مثال، سهام اپل (AAPL) با حجم معاملات روزانه 58.8 میلیون دلار نقدینگی بالایی دارند. در همین حال، سهام شرکت اینتل (INTC) طی 24 ساعت به قیمت 109.97 میلیون دلار معامله شد. در نهایت، سهام اینتل نقدشونده‌تر از سهام اپل است، علی‌رغم این واقعیت که اپل بر اساس ارزش بازار در بازار پیشتاز است.

در حین صحبت در مورد نقدینگی سهام، لازم است نکاتی را در مورد نقدینگی ETF بیان کنیم، زیرا سهام صندوق های ETF در بورس معامله می شود. در این میان، تفاوت هایی با سهام وجود دارد:

اگر سهام ETF تقاضای بالایی داشته باشد، مقداری سهام اضافی به بازار عرضه می شود. سرمایه گذاران ممکن است بر حجم معاملات خود تمرکز کنند، اما شاخص تعیین کننده نیست.

نقدینگی ETF عمدتاً به دارایی های اساسی (ارزهای رمزنگاری، فلزات، سهام و غیره) بستگی دارد.

چرا نقدینگی ویژگی اصلی سرمایه گذاران است؟

سرمایه‌گذارانی که قصد خرید برخی از دارایی‌ها را دارند، باید نقدینگی را در نظر بگیرند، زیرا این مفهوم نشان می‌دهد که آیا می‌توان دارایی‌ها را با قیمت‌های بازار خریداری کرد یا آنها را به دارایی‌های دیگر تبدیل کرد. پول خود را در دارایی های نقد شونده سرمایه گذاری کنید، زیرا بازارهای غیر نقدشونده به عنوان بازارهایی با بیشترین ریسک در نظر گرفته می شوند.

B2Broker، یک تامین کننده نقدینگی برای ابزارهای مالی کلیدی

در مورد شرکت‌های کارگزاری، صرافی‌های ارز دیجیتال، ETF و سایر بازیگرانی که سرمایه‌گذاران/معامله‌گران تعریف نقدینگی چیست؟ به خرید و فروش دارایی‌ها می‌پردازند، نقدینگی از نظر فرصتی که آنها برای غلبه بر رقبا دارند، یکی از عوامل مهم است. B2Broker شرکتی است که دسترسی به بزرگترین استخرهای نقدینگی را برای کارگزاران فارکس و کریپتو، صرافی ها و سایر شرکت ها فراهم می کند.

نقدینگی چیست و چگونه اندازه گیری می شود؟

نقدینگی چیست و چگونه اندازه گیری می شود؟

بازار ملک معمولا نقدینگی بسیار کمتری در مقایسه با بازار سهام دارد. نقدینگی دیگر بازارها مانند معاملات، ارز، و کالاها معمولا به اندازه آنها بستگی دارد، و اینکه در چند جا می‌توان آنها را فروخت یا مبادله کرد.

به گزارش سایت خبری ساعد نیوز، نقدینگی به صورت کلی به دارایی های نقدی شما اشاره می کند. اسکناس هایی که برای خرید مایحتاج، روزانه با خود حمل می کنیم نقدترین دارایی های ما هستند. هرچه بتوان سریع تر دارایی را بدون بوجود آوردن تغییر بسیاری در ارزش آن، به پول نقد تبدیل کرد، نقدینگی آن بیشتر است. برای مثال شما به راحتی می توانید پول های نگهداری شده در حساب سپرده خود را به اسکناس تبدیل کرده و خرج کنید اما نمی توانید واحد آپارتمانی خود را به همین سهولت به پول نقد تبدیل کنید.تعریف نقدینگی چیست؟ تعریف نقدینگی چیست؟

پیدا کردن خریدار برای واحد آپارتمانی تان زمان بر خواهد بود. همچنین ممکن است در نهایت نتوانید آن را به قیمت دلخواه بفروشید. بنابراین، نقدینگی حساب سپرده از املاک و مستغلات بیشتر است. به صورت کلی، در اقتصاد به جمع پول و شبه پول «نقدینگی» (Liquidity) می گویند.

نکات کلی نقدینگی

اگر شخصی یک یخچال ۱۰۰۰ دلاری بخواهد، پول نقد راحت ترین دارایی است که می توان در ازای آن این محصول را بدست بیاورد. اگر آن شخص پول نقد نداشته باشد ولی یک کتاب قدیمی دارد که ۱۰۰۰ دلار ارزش گذاری شده است، احتمالا کسی را پیدا نخواهد کرد که حاضر باشد یخچال را با کتاب تعویض کند. در عوض این شخص مجبور خواهد بود تا کتاب را فروخته و سپس با پول نقدِ حاصل از آن یخچال را خریداری کند. البته در این صورت هم ممکن است ماه ها یا حتی سال ها طول بکشد که بتواند یخچال را بخرد، به همین خاطر اگر این یخچال باید در طول تنها چند روز خریداری شود این نوع خرید گزینه خوبی نخواهد بود چرا که در این صورت باید کتاب را با قیمت پایین تر بفروشد تا سریع تر به فروش برسد. در کل همانطور که دیدید کتاب های کمیاب می توانند مثالی از دارایی های نقدی باشند.

نکات مهم

  • نقدینگی نشان می دهد که آیا بازار آمادگی پذیرش دارایی را دارد یا نه، یعنی چقدر راحت می توان یک دارایی را به پول نقد تبدیل کرد.
  • پول نقد قاعدتا بیش از هر دارایی دیگری ماهیت نقدینگی را دارد.
  • راه های زیادی وجود دارند که از طریق آنها می توان نقدینگی را اندازه گیری کرد از جمله نقدینگی بازار و نقدینگی حساب داری.

نقدینگی بازار

تعریف دیگری از نقدینگی چیست ؟ (بازار)
نقدینگی بازار نشان می دهد که تا چه اندازه یک بازار، مانند بازار بورسِ یک کشور یا بازار ملک، اجازه می دهد دارایی ها با قیمتی ثابت و آشکار به خرید و فروش برسند.

در مثال بالا دیدیم که نقدینگی در بازارِ تعویض یخچال با کتاب کمیاب بسیار پایین است. از آن سو، بازار بورس، نقدینگی بسیار بالاتری دارد. اگر یک سهام میزان تبادل بالایی داشته باشد که البته اکثر آن فروش نیست، قیمتی که خریدار برای خرید هر سهم پیشنهاد می کند (قیمت پیشنهادی) و قیمتی که فروشنده برای فروش هر سهم درخواست می کند (قیمت درخواستی) نسبتا به هم نزدیک خواهند بود. در این صورت سرمایه گذاران مجبور نخواهند بود که به دلیل ترسِ از دست دادن سرمایه خود، سهام خریداری شده را سریعا بفروشند. هنگامی که تفاوت بین قیمت درخواستی و قیمت پیشنهادی بیشتر می شود، نقدینگی در بازار نیز بیشتر می شود.

بازار ملک معمولا نقدینگی بسیار کمتری در مقایسه با بازار سهام دارد. نقدینگی دیگر بازارها مانند معاملات، ارز، و کالاها معمولا به اندازه آنها بستگی دارد، و اینکه در چند جا می توان آنها را فروخت یا مبادله کرد.

نقدینگی حسابداری

نقدینگی حسابداری نشان دهنده ی این است که تا چه اندازه یک فرد یا شرکت می تواند به اهداف مالی خود با دارایی های نقدی که در دست دارد برسد. به عنوان مثال توانایی پرداخت بدهی در هنگام سررسید. در مثال بالا، کتابِ کمیاب نسبتا دارایی نقدی حساب می شود اما نمی توان بلافاصله آن را به ۱۰۰۰ دلار تبدیل کرد.

در حوزه سرمایه گذاری، ارزیابی نقدینگی حسابداری به معنی مقایسه دارایی های نقد با مسئولیت های موجود است و یا به بیان دیگر، نقدینگی حسابداری در این حوزه به معنای ملزومات مالی است که در طول یک سال باید انجام بگیرند. چند تناسب وجود دارد که نقدینگی حسابداری را اندازه گیری می کنند و تفاوت آنها در تعریف شان از دارایی های نقد است. تحلیل گران و سرمایه گذاران از این معیارها استفاده می کنند تا شرکت های با نقدینگی بالا را پیدا کنند. نقدینگی حسابداری همچنین نشان دهنده ی عمق بازار نیز هست.

اندازه گیری نقدینگی حسابداری

معمولا در استفاده از این فرمول ها نسبتی بیش از یک مطلوب شمرده می شود.

تناسب موجود

تناسب موجود راحت ترین و ساده ترین تناسب است. این تناسب دارایی های موجود (دارایی هایی که می توان در یک سال آنها را به پول نقد تبدیل کرد) را با مسئولیت های موجود مقایسه می کند. به این صورت:

مسئولیت های موجود / دارایی های موجود = تناسب موجود

تناسب سریع یا تست اسید

تست اسید یا تناسب سریع کمی سخت گیرانه تر است. در این تناسب برخی دارایی های شرکت که نقدینگی کم تری دارند مانند انبار، جزو دارایی های موجود شمرده نمی شوند و تنها پول نقد، سرمایه گذاری های کوتاه مدت و حاسب های قابل دریافت جزو دارایی های موجود به حساب می آیند. به تعریف نقدینگی چیست؟ این صورت:

مسئولیت های موجود / (پول نقد + سرمایه گذاری های کوتاه مدت + حاسب های قابل دریافت) = تناسب تست اسید

یک نوع دیگر تست اسید یا تناسب سریع موجودی انبار را از دارایی های موجود کسر می کند:

مسئولیت های موجود / (هزینه های از پیش پرداخت شده – انبار – دارایی های موجود) = تناسب تست اسید

تناسب پول نقد

تناسب پول نقد دقیق ترین تناسب نقدینگی است. در این تناسب تنها پول نقد و یا معادل های پول نقد به عنوان نقدینگی شمرده می شوند و تمام چیزهای دیگر مانند حساب های قابل دریافت و انبار، کنار گذاشته می شوند. این تناسب به ما نشان می دهد که یک شرکت در بدترین شرایط ممکن تا چه حد می تواند سرپا بماند، و به گونه ای است که حتی سودآورترین شرکت ها هم اگر نقدینگی کمی داشته باشند عملکرد خوبی در این تناسب نخواهند داشت. این تناسب به شکل زیر است:

مسئولیت های موجود / (سرمایه گذاری های کوتاه مدت + پول نقد و معادل پول نقد) = تناسب پول نقد

مثالی از نقدینگی چیست ؟ در دنیای واقعی

در حوزه سرمایه گذاری، اوراق بهادار به عنوان نقدترین تعریف نقدینگی چیست؟ دارایی ها شمرده می شوند اما در این زمینه تمام سهام با هم برابر نیستند. برخی از سهام تبادل بیشتری در بازار بورس دارند و به این معنی که بازارشان داغ تر است، یا به بیان دیگر توجه بیشتری از سرمایه گذاران و تبادل کنندگان جلب می کنند. این نوع سهام های نقد را می توان از حجم روزانه شان تشخیص داد که رقمی است از میلیون ها سهم یا حتی صدها میلیون.

به عنوان مثال، در ۲۶ آوریل ۲۰۱۹، ۸.۲ میلیون سهم شرکت آمازون در بازار بورس نزدک مبادله شد. هر چند ممکن است فکر کنید که چقدر سهام نقدی است، اما در مقایسه با سهام شرکت اینتل قطره ای است در برابر دریا! در همان روز میزان مبادله سهام شرکت اینتل در نزدک ۷۱.۵ میلیون سهم بود. و یا در همان روز در بازار دیگری، بازار بورس نیویورک، سهام شرکت فورد با تبادل ۱۵۴.۸ میلیون سهم به نقدترین سهام کل آمریکا در آن روز بدل شد.

نسبت نقدینگی چیست و چه کاربردی دارد؟

نسبت نقدینگی

قبل از توضیح نسبت نقدینگی میبایست به تعریف نسبت مالی بپردازیم:

نسبت مالی چیست؟

به ارتباط منطقی و ریاضی که به شکل نسبت نمایان میشود نسبت‌ مالی گفته می شود و از آن در موارد ذیل استفاده می شود:

  1. ارزیابی کیفی اطلاعات کمی
  2. ارائه گزارش
  3. طبقه‌بندی صورت‌های

توجه داشته باشید که از هر نسبت مالی می‌توان به‌عنوان یک سیگنال خبری در کنار سایر نسبت‌ها استفاده کرد و هرگز نباید فقط یک نسبت مالی را به‌عنوان ملاک تصمیم‌گیری قرار داد.

مهمترین نسبت‌های مالی:

  • نسبت‌های نقدینگی
  • نسبت‌های سودآوری
  • نسبت‌های کارایی
  • نسبت‌های اهرمی

نسبت نقدینگی چیست؟

نسبت نقدینگی یا Liquidity Ratio جز یکی از نسبت‌های مالی می باشد که از تقسیم پول نقد و معادل‌های نقدی و اوراق بهاداری که به‌راحتی قابل تبدیل به نقد می‌باشند، بر بدهی‌های جاری، به‌دست می‌آید. این نسبت آزمون نقدینگی شرکت است و برای محاسبه آن کل وجوه نقد و اوراق بهادار قابل‌ خرید و فروش در بازار را جمع می‌کنند و آن را بر کل بدهی‌های جاری تقسیم می‌کنند. نسبت‌های نقدینگی، میزان توان شرکت در بازپرداخت دیون کوتاه مدت خود یا عمل به تعهدات کوتاه مدت را نشان می‌دهد. نسبت نقدینگی بالا نشان دهنده این است که حاشیه امنیت شرکت بیشتر است و از پس بدهی های کوتاه مدتش بر می آید. اما این بدان معنی نیست که نسبت نقدینگی هر چه بالاتر باشد بهتر است، این نسبت خیلی هم نباید بزرگ باشد.

نکته! با نسبت‌های نقدینگی می‌توان بررسی کرد که آیا یک شرکت می‌تواند به تعهدات مالی کوتاه مدت خود پاسخ دهد یا خیر، نسبت‌های نقدینگی، توانایی واحد تجاری را در انجام تعهدات کوتاه مدت، اندازه‌گیری می‌کند.

برای افزایش اطلاعات و آگاهی خود در زمینه بورس می توانید در کلاس بورس شرکت کنید و یا با خرید پکیج بورس به راحتی تنها در مدت زمان بسیار کمی علم بورسی خود را افزایش بدهید.

انواع نسبت های نقدینگی:

برای محاسبه این نسبت دارایی های جاری بر بدهی های جاری تقسیم می شود. دارایی های جاری، دارایی هایی ست که به یک دیگر تبدیل می شوند و در صورت نیاز در عرض یک سال می توان آن ها را به پول نقد تبدیل کرد. بدهی های جاری به آن دسته از بدهی ها گفته می شود که موعد پرداخت آن ها کمتر از یک سال است. بالا بودن نسبت جاری نشان می دهد که برای طلب کاران هیچ جای نگرانی نیست و اصل مبلغ خود به همراه سود آن را از شرکت دریافت خواهند کرد.

بدهی های جاری / دارایی های جاری = نسبت جاری

نسبت آنی در مقایسه با نسبت جاری کمی سخت تر محاسبه می شود. برای محاسبه این نسبت فهرست دارایی هایی که در مقایسه با پول نقد از قدرت نقد شوندگی کمتری برخوردارند از دارایی های جاری شرکت کسر می شود. بالا بودن نسبت آنی می تواند بیانگر این باشد که اعتبار دهندگان کوتاه مدت دچار هیچ مشکلی نخواهند شد و یا اینکه بیانگر این است که نقدینگی یا مطالبات شرکت بسیار زیاد است.

بدهی های جاری / (حساب های دریافتی + سرمایه گذاری های کوتاه مدت+ پول نقد و مشابه های پول نقد) = نسبت آنی

یک نوع از نسبت آنی به سادگی فهرست موجودی را از دارایی های جاری کم می‌کند و آن را از نسخه‌ای که در بالا به آن اشاره شد اندکی بخشنده‌تر نشان می‌دهد. گفته می‌شود این نسبت اگر چیزی در حدود یک باشد، قابل قبول است. اگر این نسبت زیاد باشد، این اتفاق ممکن است به سه دلیل رخ دهد. نخست ممکن است موجودی کالای کمی نگهداری می‌شود. دوم ممکن است دارایی های جاری زیاد باشد و سوم ممکن است اعتبارات کوتاه مدت کمی جذب شده باشد.

بدهی های کنونی/(موجودی کالا – دارایی های جاری) = نسبت آنی

در این نسبت موجودی کالا، دارایی های جاری و حساب های دریافتنی در نظر گرفته نمی شود. جهت پیش بینی توانایی پرداختی شرکت در مواقع ضروری این نسبت در مقایسه با نسبت قبلی بیشتر به کار می آید. اگر شرکتی به میزان کافی توانایی نقد شوندگی نداشته باشد به مشکل بر می خورد حتی اگر از سود دهی بالایی برخوردار باشد.

بدهی های جاری / (سرمایه گذاری های کوتاه مدت + پول نقد و مشابه های پول نقد) = نسبت پول نقد

نسبت سودآوری چیست؟

این نسبت‌ها میزان ﻣﻮفقیت ﺷﺮﻛﺖ را درﻛﺴﺐ ﺳﻮد ﻣﻮرد ﺗﺠﺰیه و تحلیل ﻗﺮار می‌دﻫﺪ.

  1. نسبت سود ناخالص: این نسبت میزان سود ناخالص تولید شده از فروش را ارزیابی می‌کند. سود ناخالص برابر با فروش خالص منهای هزینه‌ی فروش است.
  2. بازده فروش: این نسبت به عنوان حاشیه‌ی سود خالص یا نسبت سود خالص نیز شناخته می‌شود و درصد درآمد ناشی از فروش را می‌سنجد. به طور معمول، هر چه عدد این نسبت بالاتر باشد، بهتر است.
  3. بازده دارایی‌ها: در تحلیل مالی، این نسبت بازده سرمایه‌گذاری را اندازه می‌گیرد. همچنین جهت ارزیابی کارآیی مدیریت در استفاده از دارایی‌ها برای تولید درآمد به کار می‌رود.
  4. بازده حقوق صاحبان سهام: درصد درآمد ناشی از هر ریال از حقوق صاحبان سهام را می‌سنجد.

نسبت کارایی چیست؟

به کمک این نسبت‌ها می‌توان میزان ﻛﺎرآیی یک ﺷﺮﻛﺖ را در ﻛﺎرﺑﺮد منابع خود اﻧﺪازه گیری نمود.

  1. گردش مطالبات: کارآیی بسط نسیه و وصول آن را می‌سنجد. این نسبت میانگین تعداد دفعاتی را که شرکت در یک سال به وصول حساب‌های باز خود می‌پردازد، نشان می‌دهد. نسبت‌های بالا دلالت بر نسیه‌ی مؤثر و فرآیند وصول دارند.
  2. میانگین دوره‌ی وصول مطالبات: این نسبت به گردش مطالبات برحسب روز یا دوره‌ی وصول معروف است و میانگین تعداد روزهایی را که یک شرکت مطالباتش را وصول می‌کند، اندازه می‌گیرد. هرچه این نسبت کوچک‌تر باشد، بهتر است. البته گاهی افراد به جای ۳۶۰، از عدد ۳۶۵ استفاده می‌کنند.
  3. گردش موجودی: نمایانگر تعداد دفعاتی است که موجودی، فروخته و جایگزین شده است. در نظر داشته باشید که بعضی نویسندگان در فرمول بالا، به جای هزینه‌ی فروش از فروش استفاده می‌کنند. نسبت بالا نشان‌دهنده‌ی این است که شرکت در مدیریت موجودی‌هایش کارآمد است.
  4. میانگین دوره‌ی موجودی: به عنوان گردش موجودی برحسب روز نیز شناخته می‌شود و نمایانگر تعداد روزهایی است که موجودی در انبار می‌ماند. به عبارت دیگر، تعداد روزها را از زمان خرید موجودی تا فروش آن، می‌سنجد. همانند میانگین دوره‌ی وصول مطالبات، هر چه این نسبت کوچک‌تر باشد بهتر است.
  5. گردش حساب‌های پرداختنی: تعداد دفعاتی که یک شرکت حساب‌های پرداختنی‌اش را در طول یک دوره می‌پردازد، نشان می‌دهد. نسبت کوچک طرفدار بیشتری دارد، چون بهتر است که پرداخت‌ها را تا حد امکان به تأخیر انداخت تا بتوان از پول برای اهداف مولد بیشتری استفاده کرد.
  6. میانگین دوره‌ی پرداختنی: این نسبت به «گردش حساب‌های پرداختنی بر حسب روز یا دوره‌ی پرداخت نیز معروف است و عدد میانگین روزهای سپری شده‌ی پیش از پرداخت تعهدات به عرضه‌کنندگان را می‌سنجد.
  7. دوره‌ی گردش عملیات: تعداد روزهایی را که یک شرکت، چرخه‌ی عملیاتی را کامل می‌کند، می‌سنجد. هر چه چرخه‌ی عملیاتی کوتاه‌تر باشد، یعنی شرکت فروش و وصول وجه نقد را سریع‌تر انجام می‌دهد.
  8. چرخه‌ی تبدیل وجه نقد: این نسبت میزان سرعت یک شرکت در تبدیل وجه نقد به وجه نقد را اندازه می‌گیرد. چرخه‌ی تبدیل وجه نقد نمایانگر تعداد روزهایی است که یک شرکت برای خرید‌هایش پرداخت می‌کند، آنها را می‌فروشد و مقدار بدهی را وصول می‌کند. به طور معمول، این چرخه نیز همچون چرخه‌ی عملیاتی، هرچه کوتاه‌تر باشد، بهتر است.
  9. گردش کل دارایی: کارآیی کلی یک شرکت در فروش را با استفاده از دارایی‌هایش می‌سنجد. این فرمول شبیه بازده دارایی‌هاست، با این تفاوت که به جای درآمد خالص، از فروش خالص استفاده می‌شود.

نسبت اهرامی چیست؟

تمرکز اصلی نسبت های مالی اهرمی بر روی توازن بین دارایی ها و بدهی هاست. ﺗﺎمین نیازﻫﺎی مالی از ﻃﺮیق ایجاد بدهی را ﻧﺸﺎن می‌دﻫﺪ.

ضریب نقدینگی چیست؟

نقدینگی عبارت است حجم پول درگردش که شامل دو مولفه پایه پولی (Monetary Base) و ضریب فزاینده پولی است.

ضریب نقدینگی چیست؟

به گزارش خبرنگار گروه اقتصاد ، به حجم پول در گردش نقدینگی گفته میشود که شامل دومولفه پایه پولی (Monetary Base) و ضریب فزاینده پولی است.

پایه پولی یا همان پول پر قدرت به مجموع اسکناس و مسکوک در گردش به علاوه سپرده بانک‌ها نزد بانک مرکزی گفته می‌شود، ولی این عامل به تنهایی حجم پول در گردش را تعیین نمی‌کند.

همچنین ضریب فزاینده پولی ناشی از فعالیت‌های بانکهای تجاری و تعاملات اقتصادی مردم به عنوان مولفه مهم نقدینگی عمل می‌کند به گونه‌ای که اگر نرخ ذخیره قانونی بانک‌ها نزد بانک مرکزی برابر (r) باشد حجم پول در گردش برایر نسبت پایه پولی (D) به نرخ ذخیره است که به عبارتی حجم پول در گردش برابر (D/r) خواهد بود.

لازم به ذکر است که هر چقدر نرخ ذخیره قانونی بانک‌ها نزد بانک مرکزی بیشتر باشد قدرت تولید پول بانک‌ها تضعیف شده و حجم کلی نقدینگی به سمت مقدار پایه پولی میل می‌کند.

گفتنی است که پنج عامل از جمله بانک مرکزی، نظام بانکی، مردم، دولت و بخش خارجی در نقدینگی تاثیر گذار هستند.

با این تفاسیر حجم نقدینگی در یک اقتصاد باید متناسب با میزان تولید کالا و خدمات باشد در غیر این صورت بدون تردید باعث تورم با رکود در تولید خواهد شد.

چاپ پول یا خلق نقدینگی چیست؟

چاپ پول

یکی از مسائلی که در حوزه کریپتو به آن اشاره می‌شود، چاپ پول بی‌رویه توسط دولت‌هاست.

مشکل و دغدغه این افراد این است که دولت‌ها مشکلات اقتصادی‌شان را از طریق چاپ پول حل می‌کنند.

البته که حرف آن‌ها به طور کلی درست است و دولت‌ها عرضه پول را به شدت افزایش می‌دهند اما در واقع این کار را به طور دقیق از طریق عمل چاپ پول نمی‌کنند.

پس پول جدید از کجا می‌آید و اصلاً چرا این مسئله مشکل‌زاست؟

یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین انتقاداتی که به سیستم پولی فعلی می‌شود این است که بانک‌های مرکزی، بدون هیچ مانع و محدودیتی عرضه پول را به نمایندگی از دولت مدیریت می‌کنند.

ممکن است با توجه به همه مسائل اساسی و مهمی که دولت باید بابت‌شان هزینه کند، خیال کنید که این چیز خوبی محسوب می‌شود. اصلاً چرا مالیات بدهیم؟ نمی‌شود دولت پول بیشتری چاپ کند و آن مسئله را هم از همین طریق حل کند؟

مشکلات ایجاد پول بیشتر

اگر بخواهیم تمام مشکلات افزایش عرضه پول را به صورت خلاصه بیان کنیم، ماجرا از این قرار است:

اگر سطح تولید کالاها ثابت بماند اما عرضه پولی که برای خرید آن کالاها پرداخت می‌شود دائماً افزایش یابد، قیمت آن کالاها زیاد خواهد شد.

این مسئله از بدیهیات اقتصاد است. اگر میزان پول بیشتر شود و مقدار کالاها ثابت بماند، عرضه و تقاضا کار خودش را می‌کند و نتیجه‌اش تورم (inflation) است.

تورم باعث می‌شود قدرت خرید پولی که در جیب مردم است کاهش یابد. البته که مدیریت اقتصاد یک کشور بسیار پیچیده‌تر از بیان این بدیهیات است اما منطق ابتدایی این ماجرا همچنان همین است و تغییر نمی‌کند.

مایکل سیلر (Michael Saylor) که یکی از بزرگ‌ترین مدافعان و طرفداران بیت‌کوین است، برای توصیف کاهش قدرت خرید پول فیات (fiat money به پولی گفته می‌شود که بدون پشتوانه و ارزش ذاتی بوده و ارزش آن از سمت قانون می‌آید) از استعاره ذوب یک تکه یخ استفاده می‌کند. برای مثال از سال 1913، دلار آمریکا 96% ارزش خود را از دست داده است.

وقتی تورم از کنترل خارج می‌شود به ابرتورم (hyperinflation) تبدیل می‌گردد. معمولاً بیش از 50% افزایش قیمت‌ها در ماه، به عنوان ابرتورم در نظر گرفته می‌شود. بنابراین تعریف نقدینگی چیست؟ در چنین حالتی، هر دو ماه یک بار قیمت‌ها دوبرابر می‌شوند.

در همین لحظه حدود 1.2 میلیارد نفر در شرایط فلج‌کننده تورمی زندگی می‌کنند. این مسئله در کشور ونزوئلا یک مشکل جدی است و در تاریخ، نمونه‌های وحشتناکی برای از کنترل خارج شدن تورم وجود دارد.

برای مثال، چاپ پول در کشور آلمان بین دو جنگ جهانی به سطح فاجعه‌باری رسید و تورم طوری از کنترل خارج شد که دیگر قابل اندازه‌گیری نبود. نرخ تبدیل مارک (ارز آلمان در زمان ذکرشده) به پوند در برهه‌ای از زمان به یک تریلیون یا 1,000,000,000,000 رسید.

ابرتورم

وقتی تورم از کنترل خارج شود و از سطح ماهانه 50% بگذرد، به آن ابرتورم گفته می‌شود.

چرا دولت‌ها دائماً بدهی بیشتری به بار می‌آورند

هر فرد منطقی ممکن است در چنین موقعیتی بپرسد که اگر ایجاد پول بیشتر به تورم می‌انجامد، چرا دولت این کار را ادامه می‌دهد؟

کتاب‌های بی‌شماری هستند که درست به پاسخ همین سوال پرداخته‌اند اما ساده‌ترین پاسخی که می‌توان به آن داد این است: «چون می‌توانند».

تا قبل از شروع قرن بیستم محدودیتی برای عرضه پول وجود داشت که به آن، استاندارد طلا (the Gold Standard) گفته می‌شد. در این سیستم، هر پوند یا دلار در گردش، توسط میزان طلای معادل آن پشتیبانی می‌شد.

اگرچه برای تامین هزینه‌های جنگ جهانی اول، برای اجرای این سیستم آسان گرفته شد و در نهایت در سال 1971 توسط آمریکا به طور کامل کنار گذاشته شد.

استاندارد طلا به عنوان یک میراث تاریخی دیده شد که در اقتصادها و بازارهای پول مدرن که در عصر دیجیتال دست‌خوش تغییرات اساسی شده‌اند، جایی ندارد.

رویکرد مدرن که در آن مدیریت عرضه پول با محدودیت برخورداری از پشتوانه‌ای مثل طلا مواجه نیست، پول فیات نامیده می‌شود. پول فیات به معنای پول قانونی است.

پولی که ما امروز از آن استفاده می‌کنیم از ارزش ذاتی برخوردار نیست. سکه‌ها همگی از آلیاژ ارزان‌قیمت و اسکناس‌ها از کاغذ بی‌ارزش ساخته شده‌اند.

بیشتر پولی هم که وجود دارد تنها یک سری عدد است که در پایگاه داده مرکزی وارد سیستم می‌شود. پول مدرن ارزش دارد چون دولت می‌گوید و جامعه هم تا جایی که دولت و بازارهای مالی آن را تایید کنند می‌پذیرد.

دولت برای کسب درآمد بیشتر باید مالیات را افزایش دهد که از نظر سیاسی کار دشواری است. همچنین کاهش مخارج در زمینه‌هایی مثل دفاع از کشور، سلامت و بهداشت، آموزش یا زیرساخت‌های اصلی همیشه با مخالفت قسمتی از رای‌دهندگان روبرو می‌شود.

علاوه بر تعهداتی که دولت در اداره عمومی کشور دارد، باید بتواند در برابر فجایع و موقعیت‌های اضطراری، از جنگ گرفته تا همه‌گیری‌ها، پاسخگو باشد و واکنش نشان دهد. همچنین دولت در دهه‌های اخیر به عنوان پشتیبان نهایی صنعت بانکداری که از نظر پیچیدگی و ریسک سیستماتیک رشد کرده، ایفای نقش نموده است.

دولت باید جرئت و شجاعت زیادی داشته باشد که حاضر شود وضع آرام فعلی را به هم بزند. بنابراین وقتی دولت‌ها می‌خواهند بین هزینه‌ها و درآمدها تعادل ایجاد کنند و با عواقب سیاسی تصمیماتی که در این باره می‌گیرند روبرو می‌شوند، ساده‌ترین راه برای آن‌ها این است که پول بیشتری خلق کنند و به همین راحتی مشکل را پشت سر بگذارند.

دولت از اهرم‌های دیگری هم برخوردار است که می‌تواند برای تحریک یا محدود کردن فعالیت‌های اقتصادی از آن‌ها استفاده کند. واضح‌ترین ابزاری که دولت برای این کار دارد، نرخ بهره است که عبارت از هزینه قرض گرفتن پول است.

اگر دولت بخواهد فعالیت‌های اقتصادی افزایش یابند، نرخ بهره را کاهش می‌دهد تا کسب‌وکارها را به سرمایه‌گذاری تشویق کند. در حال حاضر مشکل این است که نرخ‌های بهره تقریباً به مدت یک دهه در حدود نزدیک به صفر باقی مانده‌اند و حتی در بعضی از موارد نرخ بهره منفی بوده است.

نرخ بهره

نرخ بهره مهم‌ترین ابزاری است که دولت برای تحریک و محدود کردن فعالیت‌های اقتصادی در اختیار دارد.

بنابراین دولت‌های زیادی از گزینه محدود خود استفاده کرده‌اند و برای این که بتوانند ادامه بدهند، از خلق پول بیشتر یا همان گزینه چاپ پول استفاده کرده‌اند. اما در واقعیت این اتفاق چگونه رخ می‌دهد؟

نکته: البته بحران کووید 19 و جنگ روسیه و اوکراین، اقتصاد جهانی را دچار بحران کرده و کشورهای مختلف با مسئله تورم جدی روبرو هستند؛ در نتیجه، نرخ‌های بهره در این دوره در حال افزایش‌اند.

چگونه پول چاپ می‌کنند؟

در جک‌ها و میم‌هایی که اهالی کریپتو درباره مسئله چاپ پول می‌سازند و تعریف می‌کنند، اینطور به نظر می‌رسد که انگار پول در چاپ‌خانه و ضراب‌خانه‌هایی که دولت به آن‌ها مجوز کار داده است، توسط دستگاه‌ها ایجاد می‌شود و ارزهایی مثل پوند، دلار، یورو، ین و….. وارد چرخه حیات می‌شوند.

پول نقد فیزیکی تنها 3% پول در گردش را شامل می‌شود. به این قسمت، عرضه پول محدود (narrow money supply) گفته می‌شود.

پول یا پول محدود، بخشی از عرضه پول کلی است که شامل این موارد می‌شود: اسکناس، سکه، سپرده جاری (demand deposit) و سایر دارایی‌های نقدشونده که توسط بانک مرکزی نگهداری می‌شود.

در آمریکا پول محدود همان M1 است. ذخیره بانک‌های تجاری نزد بانک مرکزی (که همان بانک دولت است) در این دسته قرار می‌گیرد.

در ایران همین تعریف با این کلمات گفته می‌شود: پول عبارت است از اسکناس و مسکوک و سپرده‌های دیداری اشخاص نزد بانک‌ها.

بنابراین 97% از عرضه پول صرفاً عدد و رقمی است که در پایگاه‌های داده دیجیتالی بانک‌های تجاری وارد می‌شود. این پول نسخه فیزیکی ندارد. بانک‌های تجاری توسط بانک مرکزی (دولت) مجازند که به کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان وام بدهند.

بانک‌های تجاری از نظر قانونی موظف‌اند که میزان خاصی از پول را به عنوان ذخیره نزد بانک مرکزی نگه دارند و تا وقتی که این کار را به‌درستی انجام دهند، می‌توانند باقی مبلغ را به مشتریان خود وام دهند.

نسبت مبلغی که بانک‌ها می‌توانند به مشتریان وام دهند بالاتر از نسبتی است که باید نزد بانک مرکزی به عنوان ذخیره نگه دارند. عبارت «بانکداری ذخیره جزئی (fractional banking)» به همین معناست.

سپس هر کسی که وام را دریافت کرده باشد، چه یک کسب‌وکار باشد و چه یک مشتری خرد، آن مبلغ را به حساب بانکی مورد نظر واریز می‌کند تا با آن خانه یا خودرو بخرد یا یک کسب‌وکار را تامین مالی کند.

همان‌طور که می‌بینید پول از ناکجاآباد می‌آید و برای ایجاد آن به وجود چاپگر نیازی نیست، بلکه تنها چند عدد و رقم است که روی صفحه نمایش داده می‌شود.

حال در پاسخ به این سوال که دولت‌ها و بانک‌های مرکزی که در خدمت آن‌ها هستند چگونه پول را خلق و ایجاد می‌کنند، باید به‌سادگی گفت که در اصل چنین اتفاقی نمی‌افتد. آن‌ها تنها با تسهیل شرایط برای عملکرد بانک‌های تجاری، تعریف نقدینگی چیست؟ به آن‌ها اجازه می‌دهند که این کار را برایشان انجام دهند.

این مسئله معمولاً از طریق ذخیره‌ای انجام می‌شود که بانک مرکزی نزد خود نگه می‌دارد.

در واقع پول از طریق ارتباط اجتماعی اعتبار و بدهی بین دولت، شهروندان و بانک‌ها منتشر می‌شود و به گردش درمی‌آید.

بانکداری ذخیره جزئی

در بانکداری ذخیره جزئی، بانک‌های تجاری بخشی از کل مبلغ موجود را نزد بانک مرکزی به عنوان ذخیره نگهداری می‌کنند.

بدهی

در بحران مالی سال 2008، بحران اطمینان ایجاد شد.

مقدار زیادی از بدهی‌های بد به وجود آمدند که دولت‌ها باید آن‌ها را برعهده می‌گرفتند. دولت‌ها تلاش کردند با کاهش نرخ بهره، فعالیت اقتصادی را تحریک نمایند اما نرخ بهره تا جایی پایین آمد که منفی شد.

دولت‌ها می‌توانند اجازه دهند که همه چیز با روند طبیعی خودش پیش برود اما عواقب چنین کاری مشخص است؛ خصوصاً در مسئله همه‌گیری ویروس کرونا که قرنطینه باعث شد بسیاری از صنایع از بین بروند. بنابراین بانک‌های مرکزی به نمایندگی از دولت، با آزاد کردن قسمتی از ذخیره بانک‌ها، عرضه پول را افزایش می‌دهند.

رایج‌ترین روش برای انجام این کار، بازخرید بدهی موجود دولت است که توسط بانک‌های تجاری نگهداری می‌شود. به این کار، تسهیل کمی یا Quantitative Easing گفته می‌شود.

با این کار، ذخیره در دسترسی که توسط بانک‌های تجاری نگهداری می‌شود افزایش می‌یابد؛ در نتیجه، آن‌ها می‌توانند برای ایجاد فعالیت‌های بهره‌ور تولیدی، وام بدهند و پول بیشتری خلق کنند. متاسفانه این لزوماً چیزی نیست که در واقعیت اتفاق می‌افتد.

مقدار زیادی از این پول جدید که اغلب به آن نقدینگی گفته می‌شود، در واقع به فعالیت‌های غیرمولد و سوداگری مالی اختصاص می‌یابد. به همین دلیل است که بازار سهام رکوردهای بالا زده است و قیمت خانه و سایر دارایی‌هایی که نقش ذخیره ارزش دارند، در حال افزایش است.

اگر نحوه خلق پول توسط دولت برایتان شبیه دزدی از کسی برای پرداخت به دیگری به نظر می‌رسد، حقیقت این است که درست فکر می‌کنید! متاسفانه تاریخ نشان داده که هر قدر هم دولت‌ها بخواهند جادوگری مالی کنند و ورد بخوانند، مثل دنیای فیزیکی قوانینی اساسی وجود دارند که کار خودشان را می‌کنند و در نهایت همه چیز از بین می‌رود.

معمولاً چراغ خطر برای استقراض دولت در نقطه‌ای روشن می‌شود که نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی (ارزش خالص چیزهایی که تولید شده‌اند) یا GDP، به 100 درصد برسد.

نسبت بدهی به GDP آمریکا در سال 2012 به این میزان رسید و از آن موقع تا به حال در حال افزایش بوده است. آمریکا قدرتمندترین اقتصاد دنیا و منتشرکننده ارز ذخیره جهانی بوده و به همین دلیل، می‌توان گفت که در عمل، دلار برای بسیاری از کشورها نقشی مشابه پول ملی را ایفا می‌کند. با توجه به این نکات، اهمیت چنین مسئله‌ای بیشتر روشن می‌شود.

اگر به عقب نگاه کنیم و گذشته را ببینیم، به دست آوردن چنین موقعیتی سخت به نظر می‌آید. در این مقاله تنها به نگاهی سطحی به مشکلات پول فیات بسنده شده و برای درک بستری که در آن ارز دیجیتال وجود دارد همین میزان کافی است.

چرا بیت‌کوین به عنوان راه حلی برای مشکل چاپ پول پیشنهاد شده است؟

کسی مسئول یا رئیس بیت‌کوین نیست و غیرمتمرکز بودن به همین معناست.

در بیت‌کوین مجموعه قوانینی وجود دارد که عرضه بیت‌کوین را به حداکثر 21 میلیون عدد محدود می‌کند و این میزان قابل تغییر نیست. به همین دلیل است که به عنوان جایگزینی برای پول رایج که دائماً دچار تورم می‌شود، محبوب شده است.

عرضه بیت‌کوین

قوانین مختلفی عرضه بیت‌کوین را محدود می‌کنند و میزان کل عرضه آن از 21 میلیون عدد فراتر نمی‌رود.

به طرز طعنه‌آمیزی، بزرگ‌ترین تهدید برای بیت‌کوین و سایر ارزهای دیجیتال این است که دولت‌ها از رویکرد فعلی خود دست بکشند و باز به رویکردهای محدودکننده‌ای مثل سیستم استاندارد طلا برگردند، ارزهای دیجیتال را بپذیرند یا رویکرد جدید و تست‌نشده‌ای را پیش بگیرند.

از آنچه که تا به حال دیده‌ایم، این‌طور برمی‌آید که دولت‌ها برخی از عناصر کریپتو را می‌پذیرند؛ اما تنها با آن قسمت ویژگی‌های ارزهای دیجیتال سر سازش دارند که قدرت کنترل و نظارت‌شان را افزایش می‌دهد.

مثلاً ارز دیجیتال بانک مرکزی (Central Bank Digital Currencies) یا CBDC، نمونه‌ای از این مسئله است که با آن، توانایی ایجاد پول نامحدود همچنان باقی می‌ماند.

جمع‌بندی

بنابراین حالا دیگر وقتی میم یا جکی درباره چاپ تعریف نقدینگی چیست؟ پول ببینید، می‌دانید که معنای آن چیست.

بانک‌های تجاری پول خلق می‌کنند چون بانک‌های مرکزی اجازه و امتیاز انجام چنین کاری را به آن‌ها می‌دهند. ما به عنوان شهروند، با قرار دادن دولت در مسند قدرت، چنین توافقی را پذیرفته و تایید کرده‌ایم؛ اگرچه نتیجه آن برای افراد معمولی بسیار نامطلوب است و با کاهش قدرت خرید خودش را نشان می‌دهد.

بیت‌کوین مثل بیمه‌ای در برابر حماقت دولت است و با در نظر گرفتن انتخاب‌های پیش روی دولت، به‌راحتی می‌توان تشخیص داد که چرا ساده‌ترین راه را انتخاب می‌کند و اصطلاحاً به چاپ پول ادامه می‌دهد.

بنابراین هر کسی باید انتخاب کند که می‌خواهد با چیزی که بیت‌کوین ارائه می‌کند بیمه شود یا به این احتمال ضعیف امیدوار باشد که دولت از این رویکرد دست بکشد.

قصد شروع سرمایه‌گذاری در بورس را دارید؟ اولین قدم این است که افتتاح حساب رایگان را در یکی از کارگزاری‌ها انجام دهید:

برای سرمایه‌گذاری و معامله موفق، نیاز به آموزش دارید. خدمات آموزشی زیر از طریق کارگزاری آگاه ارائه می‌شود:

قصد خرید یا فروش ارز دیجیتال در ایران را دارید؟ در این سایت می‌توانید با اطمینان و با چند کلیک خرید کنید:



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.